Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

To γράφημα να σου γίνει μάθημα (2)


The Guardian: EU referendum: full results and analysis

Τις μέρες τούτες πούρχονται, πολλές χαζαμάρες θ' ακουστούνε σχετικά με το Μπρέκζιτ. Θα πούνε για παράδειγμα -τί λέω; Λένε ήδη- οτι το αποτέλεσμα δείχνει τη δυσαρέσκεια της εργατικής τάξης που τόσα χρόνια την έχουνε όλοι χεσμένη, Τόρις κι Εργατικοί.

Να μην τους πιστέψεις! Λένε ό,τι νάναι. Κοίτα καλύτερα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος: 51,9% έναντι 48,1%. Μισό-μισό, ουσιαστικά, λιγότερο από δύο εκατοστιαίες από το απόλυτο φίφτυ-φίφτυ.

Τί μας λέει αυτό; Οτι αν πάρεις έναν τυχαίο Βρετανό ψηφοφόρο του δημοψηφίσματος και στρίψεις ένα κέρμα, θα προβλέψεις την ψήφο του με σχεδόν απόλυτη ακρίβεια.  Κανένα άλλο μέτρο, κανένα άλλο κριτήριο, δεν θα σου δώσει περισσότερη πληροφορία.

Ναι, κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες έχουνε κάποια ικανότητα πρόβλεψης.  Δες τα τυπικά όμορφα γραφήματα του Guardian, που δείχνουνε τις τάσεις ανα επικράτεια κι ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο, την ηλικία, το εισόδημα κλπ.

Κάθε ένα όμως από αυτά τα γραφήματα κυριαρχείται από την τάση του 50/50, ιδίως αν αφήσεις απ' έξω τα ακραία στοιχεία. Ούτε βλέπεις από τα γραφήματα πόσο επηρέασε κάθε παράγοντας την τάση ψήφου έτσι ή αλλοιώς. Δηλαδή, βλέπεις οτι επικράτειες όπου πάνω από το 35% έχει πτυχίο ανώτερης εκπαίδευσης είχαν την τάση να ψηφίσουν remain, αλλά δεν φαίνεται τί ποσοστό από τους κατοίκους τους ψήφισε leave, ούτε τί ποσοστό από αυτό το 35% και πάνω ψήφισε όντως remain. Εμ, αν έχεις 45% κατοίκους με πτυχίο ανώτερης εκπαίδευσης και το 55% είναι απτυχίωτοι, αλλά ψηφίσανε όλοι remain, τί μάθαμε; Οτι τα όμορφα γραφήματα είναι φάτε μάτια ψάρια, αυτό μάθαμε.

Τίποτα- ξεχάστε τη την επιστήμη δεδομένων, data science και δεν συμμαζεύεται.  Καμμιά τακτική πρόβλεψης που γνωρίζουμε δεν θα μπορούσε να διακρίνει το αποτέλεσμα. Τέτοια σχεδόν ισοπαλία ούτε στο μουντιάλ, όταν κρίνεται το παιχνίδι στο τελευταίο λεπτό με πέναλντι και γκολ με σπόντα από χέρι. Τέτοια αποτελέσματα δεν προβλέπονται- και δεν διορθώνονται.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν ήταν η φωνή του λαού, ο θρίαμβος της δημοκρατίας. Ήταν η αποθέωση του τζόγου. Το Ηνωμένο Βασίλειο έπαιξε το παρόν του και το μέλλον του στα ζάρια- κι έχασε.


(A Suivre)

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Μπρέκζιτ (και όχι Μπρέγκζιτ, Μπρέξιτ, Μπρέγκζιντ κλπ)

Την έχω ξαναπεί την ιστορία; Πιθανόν. Ήτανε τη νύχτα των εκλογών του 2004, τότε που βγήκε η ΝΔ, με τον Καραμανλή τον Β'; Αυτές. Είχα βγει μια βόλτα βραδυνή προς το κέντρο. Περνώντας απ' το Σύνταγμα, οι ψηφοφόροι της ΝΔ πανηγυρίζανε μέσα στην πλατεία. Πήγα από τα Έβερεστ εκεί δίπλα να πάρω καμμιά τυρόπιτα και πέτυχα ένα τσουτσέκι, μισή πορδή ανθρώπου, να χοροπηδάει και να τσιρίζει σαν χυδαία μαριονέτα, βρίζοντας μια από τις υπαλλήλους, μια γυναίκα από κάποια χώρα του Ανατολικού μπλοκ που δούλευε πίσω από τον πάγκο. "Θα πάτε όλοι πίσω σπίτια σας τώρα" της έλεγε- και δώστου να τη βρίζει. Η γυναίκα προσπαθούσε να τον αγνοήσει και να κάνει τη δουλειά της χαμογελώντας καθυσηχαστικά. Μέσα στο μαγαζί είχε κόσμο πολύ, μια ουρά καμμιά πενηνταριά άτομα. Είχε και σεκουριτά που στεκότανε απαθής κοντά στην είσοδο κι έκανε την πάπια. Μπορεί και να γέλαγε από μέσα του. Όλα τα μικρόβια ενωμένα.

Εγώ γιατί δεν κουνήθηκα και δεν είπα τίποτα, θα ρωτήσεις; Άσε με τώρα εμένα. Μου έχω ράμματα για τη γούνα μου εγώ, εμένα.

Γράφω τώρα γιατί ξύπνησα προχτές με το μπρέκζιτ και θυμήθηκα αυτά. Θυμήθηκα το κύμα της μαλακίας και του έξω ιξένει (όπως λέμε, βρέχει;) που φουσκώνει κάθε φορά που βγαίνει μπροστά μια πλειοψηφία δεξιά, ξενοφοβική, εθνικιστική, μικρόπνοη και αναχρονιστική, όπως το ~4% που ψήφισε "Leave" (Φεύγα) στο δημοψίφισμα.

Αρχίσανε ήδη τα μεμονωμένα περιστατικά, στην Αγγλία. 


Εικόνα 1. Η τελευταία λέξη της μόδας μετά το Μπρέκζιτ.

Μια τότση δα πλειοψηφία, ένα 4% de rien du tout, ένα μυγόχεσμα πάνω στο γράφημα των αποτελεσμάτων, δίνει θάρρος στους αποκρετινωμένους εθνικισταράδες ν' αρχίσουνε να κουνιούνται και να χοροπηδάνε και να τσιρίζουνε και να βρίζουνε και ενίοτε και να βαράνε, και χειρότερα ίσως.

Ας γελάσουνε κι ας βρίσουνε όσο μπορούνε κι όσο προφταίνουνε, γιατί αυτό που έγινε, αυτό που συνέβη στο ΗΒ, δεν ήτανε καθόλου αστείο, μαγκιά, θρίαμβος. Η χώρα σήκωσε τα χέρια της κι έβγαλε τα μάτια της. Αυτό που καταφέρανε να κάνουνε, συρμένοι στον πάτο της ανθρώπινης κουταμάρας από λαϊκιστές κι αρχιλαμόγια, σαν τον Φαράζ και τον Μπόρις Τζόνσον, αυτό που κάνανε μόνοι τους στη χώρα τους, είναι ισοδύναμο με μαζική αυτοκτονία: οικονομική, πολιτιστική, αναπτυξιακή, ό,τι θες -ική.

Ήδη, η μεριά του Leave, όσοι από αυτούς είναι ακόμη στην εξουσία, δείχνουνε να διστάζουνε να κάνουνε την βουτιά στο άγνωστο. Ίσως συλλογίζονται την απόσταση ως τον πάτο.

Κανένα έλεος στην ανθρώπινη μαλακία! 

Άυτό που πρέπει να κάνει τώρα η Ευρώπη είναι να τους αναγκάσει, κανονικά και με το νόμο, να πηδήξουνε, θέλουνε δε θέλουνε. Όχι για να δείξει τα δόντια της (σιγά, τη γριά-φαφούτα), όχι για να τιμωρήσει τους καϋμένους τους βρέτανούς ηλίθιους, όχι για να κουνήσει το δάχτυλο στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, αλλά για να καταστήσει σαφείς, σαφέστατες, τις επιπτώσεις του Ευρωπαϊκού εθνικισμού. Αυτό είναι το υψηλό ιδανικό της ένωσης: μια εναλλακτική λύση στην αυτοκαταστροφική ασθένεια των εθνών της Ευρώπης. Αυτό ας υπερασπιστούνε οι χλιαροί, ανίκανοι ηγέτες της, επιτέλους, τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι και "the shit hit the fan". Εξάλλου, είναι και bad for business όλη αυτή η ανακατωσούρα. Ας ευθυγραμμιστούνε και μια φορά τα συμφέροντα του μπίζνες με αυτά των υπόλοιπων.

Κι όποιος νομίζει οτι είναι σκληρό αυτό που λέω, ας ανατρέξει στη ρητορική των κομμάτων, των αναλυτών, των δημοσιογράφων τε και του απλού κόσμου στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο έπαιζε ο φόβος του δικού μας Grexit. "Φύγετε απ' την Ευρώπη" λέγανε τότε στην Αγγλία.  Όπου στεκόμουνα κι όπου βρισκόμουνα, αυτήν την κουβέντα άκουγα. "Φύγετε". "Μα θα καταστραφούμε οικονομικά". "Δεν μας νοιάζει, φύγετε να ησυχάσουμε".

Ε, λοιπόν, σειρά της Αγγλίας. Ας φύγει να ησυχάσουμε. Στα τσακίδια και καλό ξεφόρτωμα. Πάρτε το έθνος σας, τις σημαίες σας και τη βασίλισσά σας και βάλτε τα στον κώλο σας.

Ναι, ναι. Γίνομαι κακιά. Nasty. Άμα περάσουνε καμμιά-δυο βδομάδες, θα μου περάσει, σίγουρα- αλλά αυτή τη στιγμή θέλω να τους δω να τρέχουν.

(A Suivre)

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Το γράφημα να σου γίνει μάθημα.

Δεν βάζω αρκετά συχνά γραφήματα σ' αυτό εδώ το μπλογκ. Τί να κάνουμε, προσπαθούμε.

Ορίστε ένα που αξίζει τον κόπο:

Τί είναι αυτό; Είναι από ένα άρθρο του Bloomberg Business για το κακό που έκανε στην οικονομία (την Ελληνική) το Ευρώ. Από το άρθρο:

If we take the Athens Stock Exchange as a proxy for the corporate sector, it's even harder to see the euro's benefits to Greece's companies. While there was a prolonged recovery in the market between 2003 and 2007, the main index never returned to its pre-euro record level of 6,355 and has since fallen to below 800.
 Δηλαδή;

Δηλαδή είδανε το σπάικ από τη φούσκα του 1999, επί Σημίτη και συμπεράνανε οτι ήταν η ακμή της Ελληνικής οικονομίας.

(A Suivre)

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Κοκορετζί, σ' έτ αν μο γκρεκ.

Το Ναι ή Όχι είναι μια μαϊμού: μια εθνικιστική μαϊμού. Η ερώτηση είναι -στην πραγματικότητα- αν θα σε κάνει να χρεοκωπήσεις ο Σόιμπλε ή ο Βαρουφάκης, αν θα σου καταστρέψει τα νιάτα ή τα γηρατειά ο Τσίπρας ή η Μέρκελ, αν αυτός που θα σου κάτσει στο σβέρκο και θα σου ρουφάει το αίμα με το καλαμάκι θα είναι Γερμανός ή Έλληνας.

Έχει καμμιά διαφορά; Ο Τσίπρας το γύρισε στην Εθνική Περηφάνεια γιατί αυτή είναι η μόνη πραγματική επιλογή που σου απομένει: αν θα είσαι θύμα του Έλληνα μπάσταρδου, ή του Γερμανού μπάσταρδου.

Ψηφίζουνε τα πρόβατα ποιόν χασάπη προτιμάνε να τα ξαντεριάσει; Ε, αύριο θα ψηφίσουνε.

Και μετά - κοκορέτσι.

(A Suivre)

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Ημερολόγιο ονείρων, 28/06/15

Ήμουνα σε κάποιο στρατόπεδο κάποιων επαναστατών; Κάτι τέτοιο. Θυμάμαι να σκέφτομαι οτι θα γίνει σφαγή επειδή μας είχανε περικυκλώσει οι δυνάμεις του νόμου (στρατός; ΜΑΤ;). Θυμάμαι νομίζω να σκέφτομαι αν έχουμε αρκετά εφόδια για ν' αντέξουμε την πολιορκία κλπ.

Σε κάποια φάση είδα τον Τσίπρα στο δάσος λίγο πιο 'κει από το στρατόπεδο. Είχε ένα φουσκωτό φίδι λέει, που το κατεύθυνε με ένα τηλεκοντρόλ και θα το έστελνε να φωνάξει βοήθεια, δεν ήξερα από που. Το φίδι άρχισε να πετάει, τηλεκατευθυνόμενο από τον Τσίπρα κι όπως τον παρακολουθούσα αγχωνόμουνα πάρα πολύ γιατί τα δέντρα ήτανε πυκνά-πυκνά και το κατευθυνε πολύ άγαρμπα και φοβόμουνα οτι θα το χτυπήσει σε κάνα κλαδί και θα σκιστεί και θα σκάσει. Τα κατάφερε όμως να περάσει από το δάσος, να ανέβει πάνω από τα δέντρα όπου κινδύνευε και να πετάξει προς το φεγγάρι. Το είδα ν' ανεβαίνει στον  νυχτερινό ουρανό προς ένα ασημένιο φεγγάρι μισοκρυμμένο απ' τα σύννεεφα κι έμοιαζε λίγο με  ασπροκόκκινο δράκο με κρόσσια με πολύτιμες πέτρες να κρέμονται, κάπως σαν γιαπωνέζικος δράκος,  ή σαν σκουλήκι θαλάσσιο απ' αυτά με τα πολύχρωμα λοφία κλπ. Νομίζω θυμάμαι να σκέφτομαι  (ή άκουσα την φωνή του αφηγητή) να λέει οτι το έστελνε προς το φεγγάρι να ζητήσει βοήθεια από  τον βασιλιά του φεγγαριού.

Ερμηνεία: το μόνο που μας σώζει τώρα είναι η Λιλιπούπολη.

(A Suivre)

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Διάνυζμα

Αγγλικά, Vektor.





Για τον Ηλία, μπας και τσεκάρει εδώ.

Ηλία, καλοί κι οι  βούβαλοι, καλά και τα γίδια.

(A Suivre)

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Μάθε τέχνη κι άστηνε (κι έτσι και την ξαναπιάσεις ποτέ να με φτύσεις)


Φαντάσου τώρα λέει, να είσαι φοιτητής σε κάποια σχολή καλών τεχνών και να έχεις συμφοιτητή το Lynch. Ή τον Κουροσάβα. Ή τον Κέηβ.

Να την παλεύεις δηλαδή εκεί, κούτσα-κούτσα, τσούκου-τσούκου, να ψιλοβγάζεις κάτι, λίγο, όχι τίποτα τρελλά επαναστατικό, απλά έτσι, όχι τελείως μαλακίες. Και ξαφνικά να συνειδητοποιείς οτι στέκεσαι δίπλα σε μια μοναδική μεγαλοφυΐα της τέχνης που, αν συνεχίσει έτσι, πάει καρφί για διεθνή αναγνώριση.

Και να έχει και τρελλή πέραση στις γκόμενες (ο Κέηβ αυτό).

Πρέπει να είναι μεγάλη απογοήτευση η τέχνη.

(A Suivre)

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Ντιριντάχτα ντιριντάχτα ΑΑΑΑΑΑΑΑαΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΓΝΚΚΓΚΓΚΓΚ


Αυτή ήτανε φιλία, με τα όλα της. Μια φορά είμαστε στο Ρενεγκέιτ και έπαιζε σάμπαθ. Δεν θυμάμαι ποιό. Σηκώθηκα να χτυπηθώ... με το που πάει να τελειώσει το κομμάτι πάει ο Πιτσιρικάς και λέει του ντιντζέι (ήτανε εκείνος ο Μάκης απ' τους Beauty and the Beast) βάλε του κι άλλο. Βάζει δεύτερο Σάμπαθ, με το που πήγα να κατέβω. Ωωωω, πόρωση, ξανά πάνω. Τελειώνει, εκεί ο Πιτσιρικάς, βάλτου κι άλλο, μην τον αφήνεις να κατέβει. Τό 'πιασε κι ο ντιντζέι οτι έχει πέσει σε περίπτωση ανθρώπου που έχει ακούσει ακόμη και τις μαλακίες με τον Γκίλαν (το Ντιριντάχτα όμως είναι κομματάρα). Μού 'βαλε καμμιά δεκαριά σάμπαθ, το ένα μετά το άλλο. Πήγα να πέσω κάτω, ε;

Φιλία σημαίνει λέει, να σε ξέρει ο άλλος καλύτερα απ' ό,τι ξέρεις εσύ τον εαυτό σου. Και να μην σε τρομάζει αυτό. Δηλαδή κανονικά αν μπορούσε κανείς να μου κάνει έτσι, pulling your strings, θα έπρεπε να παρανοώ άσχημα, αλλά ο Πιτσιρικάς ήτανε φίλος μου.

Δεν έχω πολλούς φίλους πια. Αυτή είναι η μαλακία, όταν για μια φορά κάνεις έτσι φίλους. Μετά σου φαίνονται όλοι του κώλου...

Επίσης, τώρα είμαι γκομενα. Άσχετο.



Α ναι, το Ντιριντάχτα. Έτσι το έλεγε ο Τσέχος, τότε που ήμασταν στη Λευκάδα με τον μαλάκα τον Άνεμο και τον καϋμένο τον Πετράν.



(A Suivre)

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Warrior queen



Κάτι προσπαθώ να πώ αλλά δεν μου βγαίνει.

Η Ζήνα φταίει, τά 'χει πεί όλα πρώτη η πουτάνα. 

(A Suivre)

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Τί σημαίνει "queer"

Σημαίνει, τον πήρε η μύγα απ' τον κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο.

Περάστε τώρα να σας κάνει μάθημα ο κύριος καθηγητής:

Η χρήση της λέξης κουήαρ από το ελληνικό κίνημα φοβάμαι πως είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς η αυτοαναφορικότητα και τα δυσνόητα, ερμητικά κείμενα, μπορούν να περιορίσουν πάρα πολύ το ακροατήριο που μας καταλαβαίνει και τελικά να καταφέρνουν ελάχιστη πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Πριν μπούμε στο πανεπιστήμιο της κουήαρ πολιτικής στην Ελλάδα, μήπως θα ήταν καλύτερο να βγάλουμε το δημοτικό του γκέι και λεσβιακού ακτιβισμού;



(A Suivre)

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Born again hyperzephyrian



Ναι, έκανα ποστ μετά από δέκα μήνες μόνο και μόνο για να βάλω αυτό το βίντεο.

(A Suivre)

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Πούστης ή φασίστας

Φασίστας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Άμα σου γαμήσω την Παναγία, ξεγίνεσαι;

(A Suivre)

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Πέντε λεπτά μετά το προηγούμενο ποστ

Εντάξει, μου πέρασε. Δε γαμιέται, κούκου κλπ.

Έχει κι ένα καλό το ADHD.

(A Suivre)

Το ήξερα.

Το ήξερα οτι θα βγούνε πάλι τα ίδια καθήκια. Πάλι οι ίδιοι θα είναι στη Βουλή. Το ήξερα και δεν περίμενα να μου κάνει εντύπωση.

Και παρ' όλ' αυτά μ' έχει γαμήσει ρε φίλε. Πάλι ψηφίσαμε τους ίδιους μαλάκες. Πάλι βγάλαμε τους ίδιους μαλάκες. Πάλι τις ίδιες μαλακίες κάνουμε. Πάλι στα ίδια σκατά θα πέσουμε.

Γαμιέται ρε φίλε. Γαμιέται ανάποδα.

(A Suivre)

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση


Αναξάπλωση

Σταθμός τραίνων του Μπράιτον.

Αυτή από πάνω χαίρεται επειδή έβαλε ενέχυρο τα χρυσαφικά της. Δώστα μωρή άρρωστη.

Δεν είναι στο πάτωμα.

An agile lunch.




Παζλάκι.

(A Suivre)